به گزارش انرژی و نیرو، وابستگی بالا به بنزین در سالهای اخیر به یکی از چالشهای اصلی بخش انرژی و حمل و نقل کشور تبدیل شده است. رشد تعداد خودروهای شخصی. فرسودگی ناوگان. مصرف بالای سوخت در خودروهای قدیمی؛ و پایین بودن راندمان موتورهای بنزینی باعث شده است مصرف روزانه بنزین افزایش یابد و فشار زیادی بر منابع مالی و ارزی کشور وارد شود. در چنین شرایطی توسعه فناوریهای تبدیل خودروهای بنزینی به CNG و LPG و همچنین حرکت به سمت تولید و واردات خودروهای پایه گازسوز و هیبریدی میتواند یک راهبرد ملی موثر و پایدار باشد.
ایران یکی از بزرگترین دارندگان ذخایر گاز طبیعی در جهان است. در مقابل بخشی از بنزین مصرفی یا باید با هزینه بالا تولید شود یا از طریق واردات تامین گردد. این عدم توازن میان وفور گاز و مصرف بالای بنزین نشان میدهد که سیاست گذاری در حوزه حمل و نقل باید بر استفاده بهینه از گاز طبیعی و سایر سوختهای جایگزین متمرکز شود. تبدیل خودروهای بنزینی به CNG و LPG یکی از سریعترین و کم هزینهترین راهکارها برای کاهش مصرف بنزین در کوتاه مدت است. اما موفقیت این طرح وابسته به به کارگیری فناوریهای روز و استانداردهای ایمنی و کیفی بالا است.
فناوریهای نوین در حوزه کیتهای تبدیل سوخت نسبت به نسلهای قدیمی پیشرفت قابل توجهی داشتهاند. سیستمهای تزریق گاز پیشرفته. کنترل الکترونیکی هوشمند. سنسورهای دقیق فشار و دما؛ و نرم افزارهای مدیریت موتور باعث میشوند که عملکرد خودرو پس از تبدیل به گازسوز نزدیک به حالت بنزینی باقی بماند. در گذشته یکی از نگرانیهای اصلی مالکان خودرو کاهش شتاب. افزایش استهلاک موتور. یا مشکلات ایمنی بود. اما استفاده از تکنولوژیهای جدید این نگرانیها را تا حد زیادی برطرف کرده است؛ بنابراین سرمایه گذاری در بومی سازی یا انتقال این فناوریها اهمیت بالایی دارد.
علاوه بر تبدیل خودروهای موجود. تولید خودروهای پایه گازسوز در کارخانه میتواند نقش مهمی در بهینه سازی مصرف انرژی ایفا کند. خودروهایی که از ابتدا بر مبنای گاز طراحی میشوند. از نظر طراحی موتور. محل قرارگیری مخزن. سیستم سوخت رسانی؛ و ایمنی ساختاری هماهنگتر و کارآمدتر هستند. در این زمینه میتوان با همکاری کشورهای دارای تجربه مانند چین سفارش تولید خودروهای پایه گازسوز متناسب با شرایط اقلیمی و نیاز بازار ایران را مطرح کرد. چین در سالهای اخیر سرمایه گذاری گستردهای در حوزه خودروهای انرژی نو انجام داده و توان تولید انبوه با هزینه رقابتی را دارد. انتقال فناوری و تولید مشترک میتواند علاوه بر تامین نیاز داخلی به ایجاد اشتغال و ارتقای دانش فنی در داخل کشور نیز کمک کند.
به کارگیری فناوریهای روز در تبدیل خودروها و تولید مدلهای جدید تاثیر مستقیم بر کاهش مصرف سوخت و آلایندگی دارد. موتورهایی که با سیستم مدیریت هوشمند کار میکنند. قادرند نسبت سوخت و هوا را بهینه تنظیم کنند و احتراق کامل تری ایجاد نمایند. این موضوع نه تنها مصرف سوخت را کاهش میدهد بلکه انتشار آلایندههایی مانند مونوکسید کربن و ذرات معلق را نیز کم میکند. در کلان شهرهایی که با بحران آلودگی هوا مواجه هستند. گسترش خودروهای گازسوز و هیبریدی میتواند بهبود محسوسی در کیفیت هوا ایجاد کند.
در کنار CNG و LPG. توسعه خودروهای هیبریدی نیز اهمیت ویژهای دارد. خودروهای هیبریدی با ترکیب موتور احتراق داخلی و موتور الکتریکی میتوانند در ترافیک شهری که توقف و حرکت مداوم وجود دارد. مصرف سوخت را به طور قابل توجهی کاهش دهند. در سرعتهای پایین یا هنگام توقف. موتور الکتریکی جایگزین موتور بنزینی میشود و مصرف سوخت به حداقل میرسد. این فناوری به ویژه در ناوگان تاکسیرانی و حمل و نقل عمومی شهری میتواند بسیار موثر باشد. زیرا این خودروها پیمایش روزانه بالایی دارند و هر درصد کاهش مصرف سوخت تاثیر قابل توجهی در مقیاس ملی خواهد داشت.
نکته مهم دیگر استفاده از فناوریهای پایش و مدیریت ناوگان است. سامانههای هوشمند میتوانند الگوی مصرف سوخت هر خودرو را ثبت و تحلیل کنند. رانندگان پرمصرف را شناسایی نمایند؛ و پیشنهادهای اصلاحی ارائه دهند. ترکیب تبدیل سوخت با مدیریت هوشمند ناوگان میتواند بازدهی سرمایه گذاری را چند برابر کند. همچنین توسعه زیرساختهای ایمن و استاندارد برای جایگاههای CNG و LPG ضروری است. فناوریهای جدید در حوزه ذخیره سازی و انتقال گاز میتوانند خطرات احتمالی را کاهش داده و اعتماد عمومی را افزایش دهند.
برای تحقق اهداف کاهش مصرف بنزین لازم است یک برنامه جامع و چندبعدی تدوین شود. این برنامه باید شامل مشوقهای مالی برای تبدیل خودروها. تسهیلات بانکی کم بهره. حمایت از شرکتهای دانش بنیان فعال در حوزه کیتهای گازسوز؛ و تدوین استانداردهای سخت گیرانه کیفی باشد. تجربه نشان داده است که بدون نظارت دقیق. برخی تبدیلهای غیر استاندارد میتوانند مشکلات ایمنی ایجاد کنند و اعتماد عمومی را کاهش دهند؛ بنابراین نظارت فنی و آموزش نیروی انسانی متخصص اهمیت زیادی دارد.
همکاری بین المللی میتواند سرعت اجرای این برنامه را افزایش دهد. سفارش تولید خودروهای پایه گازسوز به چین یا اجرای پروژههای مشترک تولید خودروهای هیبریدی میتواند به انتقال فناوری و کاهش هزینهها منجر شود. در چنین همکاریهایی باید بر انتقال دانش فنی. ایجاد خطوط تولید مشترک در داخل کشور؛ و آموزش مهندسان داخلی تاکید شود تا وابستگی بلندمدت شکل نگیرد. هدف نهایی باید ارتقای توان داخلی و دستیابی به خودکفایی نسبی در فناوریهای مرتبط با سوختهای جایگزین باشد.
از منظر اقتصادی. کاهش مصرف بنزین به معنای کاهش یارانه پنهان انرژی و آزادسازی منابع مالی برای سرمایه گذاری در زیرساختهای حمل و نقل عمومی است. منابع حاصل میتواند صرف توسعه مترو. اتوبوسهای برقی؛ و نوسازی ناوگان فرسوده شود. این چرخه مثبت باعث بهبود بهره وری انرژی در کل اقتصاد خواهد شد. همچنین صادرات گاز یا استفاده بهینه از آن در صنایع پایین دستی میتواند ارزش افزوده بیشتری نسبت به مصرف مستقیم بنزین ایجاد کند.
در نهایت باید توجه داشت که گذار به سوختهای جایگزین یک پروژه کوتاه مدت نیست بلکه یک تحول ساختاری در بخش حمل و نقل محسوب میشود. موفقیت این تحول نیازمند عزم ملی. هماهنگی میان وزارتخانههای مرتبط. مشارکت بخش خصوصی؛ و فرهنگ سازی عمومی است. استفاده از فناوریهای روز در تبدیل خودروهای بنزینی به CNG و LPG. توسعه خودروهای پایه گازسوز؛ و گسترش خودروهای هیبریدی میتواند گامی مهم در جهت امنیت انرژی. کاهش آلودگی هوا؛ و پایداری اقتصادی کشور باشد. اگر این مسیر با برنامه ریزی دقیق و نگاه بلندمدت دنبال شود. میتوان انتظار داشت که وابستگی به بنزین به طور قابل توجهی کاهش یابد و ساختار مصرف سوخت در کشور اصلاح گردد.
منبع: خبرگزاری مهر