رویکرد جدید پالایشگاه تهران برای اولویت‌بندی پروژه‌ها

به گزارش انرژی و نیرو، «محمدعلی هاشمی» تصریح کرد: در شرایطی که صنعت پالایش کشور بیش از هر زمان دیگری نیازمند آمادگی، چابکی و برنامه‌ریزی دقیق برای حفظ پایداری تولید است، مدیریت دارایی‌های فیزیکی و برنامه‌ریزی اصولی برای بهسازی، بازسازی و اجرای تعمیرات ایمن، نقشی تعیین‌کننده در افزایش قابلیت اطمینان تجهیزات و تاب‌آوری پالایشگاه‌ها ایفا می‌کند.

وی با تأکید بر اینکه در شرایط کنونی مبنای بهسازی، نوسازی و بازسازی تجهیزات پالایشگاه، صدور دستور کار، درخواست خدمات فی (TSR) یا تعریف پروژه توسط واحد‌های مرتبط است، افزود: در این زمینه کارشناسان و مسوولان ذی‌ربط با آگاهی از شرایط عملیاتی، مخاطرات ایمنی، جنبه‌های محیط زیستی و فرصت‌های ارتقای کیفی یا کمی برای تعریف برنامه‌های بهبود اقدام می‌کنند و مسوولان ارشد با بررسی موارد و در نظر گرفتن سایر عوامل محیطی، در صورت صلاحدید، اجرای طرح‌های موردنظر را به منظور پیگیری و تخصیص منابع تصویب می‌کنند.

رئیس برنامه‌ریزی، کنترل و روش‌های نت و مدیریت دارایی‌های فیزیکی پالایشگاه تهران با بیان اینکه رویکرد جدید این شرکت برای انتخاب و اولویت‌بندی طرح‌های بهسازی، نوسازی و بازسازی، در چهارچوب سیستم مدیریت دارایی تعریف شده و در حال پیاده‌سازی است، تصریح کرد: این رویکرد بر پایه یکپارچگی اطلاعات محیط داخلی و بیرونی و توجه به درجه اهمیت دارایی‌ها استوار شده است و در صورت پیاده‌سازی، با در نظر گرفتن چرخه عمر فرآیند‌ها و تجهیزات کلیدی، یک ساختار تصمیم‌سازی مبتنی بر ریسک، هزینه و بازدهی در اختیار مدیران و مسوولان شرکت قرار می‌دهد.

هاشمی ادامه داد: مواردی همچون «MTBF»، «MTTR»، دسترس‌پذیری، نرخ خرابی، هزینه نگهداشت، ریسک بهره‌برداری، سودآوری، تعداد توقف‌های اضطراری و درصد دستور کار‌های اضطراری از شاخص‌های مهم و تاثیرگذار برای تصمیم‌گیری به شمار می‌روند.

وی با تأکید بر اینکه بخش جدایی‌ناپذیر تمامی سیستم‌های مدیریتی جدید، الزام به بهبود مستمر و تعهد به تخصیص منابع به منظور اقدام‌های بهبود است، گفت: در عمل مدیران ارشد شرکت با تعریف و تدوین چشم‌انداز، خط‌مشی، استراتژی، اهداف، برنامه‌های بهبود و تخصیص منابع ضمن پایش مداوم تغییرات و نتایج کسب‌شده، شرکت‌ها را در مسیر مطلوب موردنظر هدایت می‌کنند.

پایش مداوم اقدام‌ها برای تعمیرات اساسی

رئیس برنامه‌ریزی، کنترل و روش‌های نت و مدیریت دارایی‌های فیزیکی پالایشگاه تهران یدآور شد: اجرای تعمیرات اساسی و پروژه‌های بازسازی در پالایشگاه‌هایی که به صورت مستمر در حال تولید است، چالش‌های زیادی به همراه دارد.

وی ادامه داد: فرآیند تعمیرات اساسی یا اجرای پروژه‌های بازسازی و نوسازی بزرگ در واحد‌های عملیاتی با توجه به محدودیت زمانی، تراکم بالای نیروی انسانی، تنوع و پیچیدگی زیاد کار‌ها و هم‌زمانی فعالیت دو یا چند گروه کاری مجزا در یک ناحیه مشخص، در کنار ضرورت پایبندی به الزام‌های اچ‌اس‌ئی مشتمل بر مخاطرات شغلی و آلایند‌های زیست‌محیطی نیازمند شناخت کامل کارها، زمان‌بندی، برنامه‌ریزی و پایش مداوم اقدام‌ها و موانع کاری است.

هاشمی ادامه داد: از ماه‌ها و گاهی سال‌ها پیش از آغاز تعمیرات اساسی یا انجام پروژه‌ها، فهرست کار‌های مورد نظر شامل فعالیت‌های پیشگیرانه، پیشبینانه، اقدام‌های اصلاحی، طرح‌های توسعه و پروژه‌ها استخراج شده است و با همکاری کارشناسان ذی‌ربط از اداره‌های مختلف، برنامه زمانی و منابع مورد نیاز از جمله نیروی انسانی با تخصص‌های مورد نظر، تجهیزات، ابزارآلات و لوازم یدکی مشخص می‌شوند.

نقش بی‌بدیل کارکنان در جنگ ۴۰ روزه

رئیس برنامه‌ریزی، کنترل و روش‌های نت و مدیریت دارایی‌های فیزیکی پالایشگاه تهران در ادامه با بیان اینکه در جریان جنگ تحمیلی سوم (جنگ ۴۰ روزه)، اگرچه پالایشگاه تهران هیچ آسیبی متحمل نشد، اما کارکنان با حضور مسوولانه و تلاش شبانه‌روزی، نقش مهمی در حفظ پایداری تولید ایفا کردند، گفت: بدون تردید مدیریت دارایی‌ها فقط برای شرایط عادی تعریف نمی‌شود و شرکت‌های بزرگی مانند پالایشگاه تهران باید برای موفقیت پایدار، ارتقای جایگاه در کشور و جهان، افزایش انعطاف‌پذیری عملیاتی و تاب‌آوری در شرایط بحرانی طرح و برنامه مدون داشته باشند.

هاشمی ادامه داد: در این جنگ اگرچه به صورت مستقیم خسارتی به پالایشگاه وارد نشده است، اما حوادث رخ‌داده در محیط پیرامون شرکت مانند پیامد‌های حوادث مرتبط با خطوط لوله و مخازن در مجاورت پالایشگاه، مشکلات حضور و تداوم کار برای برخی از شرکت‌های پیمانکاری، تأمین‌کنندگان کالا و خدمات، نوسان‌های نرخ ارز و نگرانی از بروز حوادث مشابه در پالایشگاه مشکلاتی را به شرکت تحمیل کرده است.

وی تصریح کرد: سازمان‌ها باید با بررسی حوادث و سناریو‌های احتمالی در شرکت، منطقه و جهان، ضمن تخصیص منابع، اجرای آموزش‌های مورد نیاز، تدوین روش‌ها و دستورعمل‌های لازم و ایجاد یک ساختار تصمیم‌سازی چابک و انعطاف‌پذیر، خود را برای تاب‌آوری و پایداری در تولید، برتری در رقابت‌های اقتصادی و ترسیم آینده‌ای بهتر آماده کنند.

منبع: خبرگزاری شانا